முஸ்லீங்கள் மீதான வன்முறை மனோபாவம் மாற்றப்பட வேண்டும்

நாட்டில் இடம்பெற்ற அசம்பாவித சம்பவ நேரத்திலும் அதன்பின்னரும்  அரசியல் தலைமைகள்  சமூக, சிவில்அமைப்புகள், தலைவர்கள் எங்கே இருந்தார்கள், என்னசெய்தார்கள் என்ற  கவலையொன்று இலங்கையில்உருவாகியிருக்கிறது.

இலங்கையின் வரலாற்றில் இடம்பிடித்த முதலாவது இனக்கலவரம், 1915 ஆம் ஆண்டின்கண்டிக் கலவரம் தான். ஆனால், இப்போது 2018 மார்ச்சில்ஏற்பட்ட கலவரத்தோடு இரண்டாகிக் ‘கண்டிக் கலவரங்கள்’என்று வரலாறு பதிவு செய்கிறது.

சிவில் சமூகம், அரசாங்கம், அரசியல்வாதிகள், ஊடகங்கள்,மதத் தலைவர்கள், அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் யாவும்இணைந்தவையாக ஒன்று சேர்ந்து இயங்கும் பொழுதே,நாட்டில் நன்மை நடக்கும்

யுத்தம் முடிவுக்கு வந்ததன் பின்னர், நாட்டில் எல்லாமேமுடிந்து விட்டது நினைத்து  கொள்ள முடியவில்லை. அடுத்துஏற்பட்ட பிரச்சினைகள், பேருவளைக் கலவரம் மிகவும்கொடுரமானதாகவே கொள்ளப்பட்டது. ஆனால், அது ஒருவகையில் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டு,  அமைதிகாக்கப்பட்டது.

பின்னர், கொழும்பில் தஞ்சம் அடைந்த  றோகிஞ்சா அகதிகள்பிரச்சினை எழுந்து, அமைதி பெற்றது.  அவ்வேளைகளில்,ஒருசில சிவில் அமைப்புகள் ஒன்று திரண்டு அமைதிக்காகப்பாடுபட்டன.

இப்போது, அம்பாறையில் ஹோட்டல் ஒன்றில் உணவருந்தவந்த பெரும்பான்மைச் சிங்கள இளைஞர்களால் ஆரம்பித்துவைக்கப்பட்ட பிரச்சினை, தற்போதும் தொடர்ந்தவண்ணமிருக்கிறது. ‘பேஸ் புக்’ என்கிற முகநூலே வாழ்க்கைஎன்றிருந்தவர்களுக்குப் பேரிடியைக் கொடுத்திருக்கிறது.

அதேபோலத்தான் வைபர்; பக்கத்திலிருப்பவரைக்கூடகணக்கிலெடுக்காது வைபருடன் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தவர்கள், அடுத்தவருடனும் பேசத்தான் வேண்டும்என்ற நிலைக்குக் கொண்டு வந்து விட்டிருக்கிறது.

நாட்டில் ஏற்பட்டிருக்கின்ற பிரச்சினை, தானாக ஏற்பட்டதா?இல்லாவிட்டால் சதிசெய்யபட்ட  சதியா என்ற சந்தேகங்கள்பலவற்றைத் உருவாகிறது.
முகநூல் மற்றும் வைபர் போன்ற சமூக வலைத்தளங்கள்,ஒரு பிரதேசத்துக்குள் தடைசெய்யப்படுவதால்பிரயோசனமில்லை.

நாடு முழுவதும் முகநூல் மற்றும் வைபர் போன்ற சமூகவலைத்தளங்கள் தடை செய்யப்படுவதற்கு என்ன காரணம்என்ற கேள்வி கேட்கப்பட்டாலும், உண்மையைச் சொன்னால்,உலகத்துடனான தமது  தொடர்பை அறுத்துவிட்டிருப்பதாகவே நாட்டு மக்கள் உணர்கிறார்கள்.

2015ஆம் ஆண்டு ஐ.நாவில், இலங்கை அரசாங்கம்அனுசரணை வழங்கி, ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள்ஆணையகத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்ட தீர்மானத்தின் பொறுப்புக்கூறல் விடயம், வெறும் கண்துடைப்பாக அமையக் கூடாதுஎன்ற வலியுறுத்தல்கள் வந்து கொண்டிருக்கின்ற இந்தச்சூழலில், பற்றவைக்கப்பட்ட சிங்கள, முஸ்லிம்மக்களுக்கிடையிலான குழப்பம், இப்போது தணிந்து விட்டதுஎன்று வெளிப்படையாகச் சொன்னாலும், அதுமுடிந்துவிடவில்லை.  ஆனால், சமூக ஊடகங்கள்இலங்கையில் சாதாரணமாகப் பாவனைக்கு வராத காலத்தில்,ஊடகங்களுக்கான தணிக்கை, வலைத்தளங்களுக்கானதடைகள் கட்டுப்பாடுகளோடு ஒப்பிட்டு பக்கும் போது  சிறியசெயற்பாடு என்றாலும், இன்றைய கால கட்டத்தில்  பெரியதாக்கத்தையே உருவாகிறது

 

பிரச்சினைகள் ஏற்படுகின்ற வேளைகளில், அவற்றை ஊதிப்பெரிதாக்குவதற்காக அமைப்புகளும் நிறுவனங்களும் தனிநபர்களும் தோன்றிவிடுகின்றனர். ஆனால், பிரச்சினைகளைச்சீர்செய்வதற்கும் ஆரோக்கியமான கருத்தாடல்களை மேற்கொள்வதற்கும் யாரும் இல்லாததொரு நிலையேஇப்போதைய காலத்தில் நாட்டில் இருக்கின்றது.

 

முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான அண்மைய அடாவடித்தனங்களின்போது, அரசியல் அதிகாரங்களை  நன்றாகவே  அந்த பகுதி (பிரச்சினை ஏற்பட்ட பகுதி )  மக்கள் நன்றாகவே புரிந்துஇருப்பார்கள் அதிகாரம் என்ற ஒன்று இருந்தததாலேயேபலத்த பாதுகாப்புக்கு மத்தியிலும் ஊரடங்கு சட்டத்துக்குமத்தியிலும்  அரசியல் அதிகாரத்தினால் தான்  அந்தபகுதிகளுக்கு சென்று கலவரங்களை கட்டுப்பாடடுக்குள்கொண்டுவரப்படுள்ளது சிவில் அமைப்புக்கள் வெளியில்இருந்து குரல் கொடுத்ததே தவிர நேரடியாக  கலத்துக்கு செல்ல முடியாத நிலை உருவானது

எமது அரசியல் தலைமைகள் இந்த ஆட்சி அதிகாரங்களை விட்டு விலகி இருந்திருந்தால் எமது சமுகம் இன்னும் பாதிக்கப்பட்டு இருந்திருக்கும் அதிகாரத்தை, பதவியை தூக்கிஎறிந்திருந்தால் ஹக்கீமோ, ரிஷாத்தோ, ஹலீமோ, பைசர்முஸ்தபாவோ, வெளியில் இருந்து வேடிக்கை பார்க்க வேண்டிருக்கும் இந்த பதவியினால் தான் இந்த அமைச்சரகளுக்கு ஊரடங்கு சட்டத்துக்கு மத்தியில் எமது தலைமைகள் பாத்திக்கப்ட்ட மக்களுடன் களத்த்தில் நின்றனர் என்பதை யாராலும் மறக்க முடியாது

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: Content is protected !!